Եկատերինբուրգյան հանդիպումը բացահայտեց Երևանի և Մոսկվայի միջև վստահության խոր ճգնաժամը

Հուլիսի 6-ին Եկատերինբուրգում «Իննոպրոմ-2026» ցուցահանդեսի շրջանակում կայացած Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և Ռուսաստանի կառավարության նախագահ Միխայիլ Միշուստինի հանդիպումը ոչ միայն ընդգծեց երկու երկրների միջև առկա խորը հակասությունները, այլև բացահայտեց վստահության համակարգային ճգնաժամի խորապատկերը։ Այս այցը, որը տեղի ունեցավ վերջին խորհրդարանական ընտրություններից հետո, կայացավ հայ-ռուսական առևտրատնտեսական կապերի նկատելի սառչման պայմաններում։ Որպես արձագանք՝ Ռուսաստանը, մայիսի վերջից սկսած,

Պատմությանը հայտնի են բազմաթիվ դեպքեր, երբ սոփեստները պետություններ են քանդել, և Հայաստանը միակն ու բացառիկը չէ։

Հոդվածիս լեյտմոտիվը ակնարկ կամ տեսական անալիզ անելը չէ։ Կարծում եմ, ընդդիմությունը մինչ այսօր պարտվում է Փաշինյանին, որովհետև համապարփակ չի վերլուծում և համակարգված չի մոտենում այս հարցին։ Կարճ ասած՝ ընդդիմության պայքարը պիտի ավելի «գիտելիքահեն» լինի, քանի որ իրականում Նիկոլը ֆենոմեն է, որն ունի իր մեթոդաբանությունը։ Փորձենք օգտվելով պատմական փաստերից՝ տալ հիմնական նկարագրերը։ Հին Հունաստանում Աթենքի և

Խաղաղության համաձայնագիրը՝ ագրեսիայի լեգիտիմացում

Ամերիկյան քաղաքական շրջանակներում ներկայացվող այսպես կոչված «խաղաղության համաձայնագիրը» ոչ միայն չի խթանում խաղաղություն, այլ նաև ծառայում է որպես Ադրբեջանի ագրեսիվ քաղաքականության և անօրինական գործողությունների լեգիտիմացման միջոց։ Այն փաստացի անցյալ պատերազմի արդյունքները դարձնում է անսպառելի, և ստեղծում է բոլոր հնարավորությունները նոր ագրեսիայի համար։ Այս պայմանագրի ամենահոգնեցնող ասպեկտներից մեկը նրան է, որ այն ամրագրում է Ադրբեջանի կողմից

ԿԼԻՆԻ՞ ՉԵՐԴՎԵՔ. ԿՅԱՆՔԸ ՑՈՒՅՑ Է ՏԱԼԻՍ, ՈՐ ՁԵՐ ԵՐԴՈՒՄՆԵՐԻՑ ՀԵՏՈ ՄԵՐ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴԸ ՄԻԱՅՆ ԿՈՐՈՒՍՏ, ԱՎԵՐ ՈՒ ՁԱԽՈՂՈՒՄ Է ՈՒՆԵՑԵԼ

ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորների երդման տեքստի փոփոխությունը, որը նախատեսվում է կատարել հաջորդ կոչումների ընթացքում, ոչ թե անկախ քայլ է, այլ խորհրդանշական ճանաչում այն իրողության, որ իշխող կառավարությունը հրաժարվել է իր նախկին երդումներից և փորձում է կառուցել իր ապագան այլ հիմքերի վրա։ Հիշում եք 2021 թվականը։ Այդ թվականին, երբ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից ձևավորված կառավարությունը ստանձնեց իր

Կարապետյանի նախաձեռնությունը՝ քաղաքական ծուղակ, թե՞ ճիշտ քայլ դեպի տնտեսական կայունություն

«Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Սամվել Կարապետյանի հայտարարությունը՝ ռուսական իշխանություններին դիմելու մտադրության մասին, որպեսզի կասեցվեն հայկական արտադրանքի ներկրման սահմանափակումները, կարելի է համարել կարևոր և ժամանակին արված քայլ։ Այն արտացոլում է ոչ միայն տնտեսական իրողություն, այլև իշխող իշխանության կողմից ստեղծված աշխարհաքաղաքական և տնտեսական իրավիճակի խորը խորապատկերը։ Իրավիճակը, որին հայտնվել է հայկական տնտեսությունը, իսկապես լուրջ է։ Մայիսի վերջից

«Արդար քվե» դիտորդական առաքելության զեկույցը՝ ընտրական գործընթացի համակարգային խախտումների մասին

Երիտասարդական ակումբների դաշնության (ԵԱԴ) «Արդար քվե» դիտորդական առաքելությունը հրապարակել է 2026 թվականի հունիսի 7-ին կայացած Ազգային ժողովի ընտրությունների վերաբերյալ իր ամփոփիչ զեկույցը։ Այն հիմնված է երկարաժամկետ և կարճաժամկետ դիտորդների դիտարկումների, քաղաքացիների ահազանգերի և առաքելության կողմից հավաքագրված փաստական տվյալների վրա։ Առաքելության աշխատանքներին մասնակցել են Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից հավատարմագրված 368 դիտորդներ, որոնք դիտարկել են ընտրական գործընթացի

Հունիսի 7-ի ընտրությունները ոչ թե իշխանություն ձևավորելու, այլ Սյունիքի ապագայի ճակատագրական ջրբաժանն են

Հունիսի 7-ի ընտրությունները Հայաստանում ոչ թե ներքին քաղաքական ճակատագրի հարցն են, այլ ավելի լայն աշխարհաքաղաքական խաղի հրահանգներն են, որոնցում Սյունիքը դառնում է ճակատագիրը որոշող կետը։ Այս կարծիքը ես արտահայտում եմ՝ վերլուծելով ընթացիկ իրավիճակը և դիտարկելով այն Բաքվի քաղաքականության համատեքստում։ Ադրբեջանը, ի տարբերություն մեր երկրի ներկայիս իշխանության, կարողանում է վարել մտածված և բազմաքայլ քաղաքականություն։ Այս հնարավորությունը

ԲԱՑԱՌԻԿ ԶՐՈՒՅՑ ՍԱՄՎԵԼ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ ՀԵՏ (ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ)

Իմ տեսակետով, Հայաստանի անվտանգության հարցում աշխարհաքաղաքական ընտրությունը պետք է բխի բացառապես մեր երկրի շահերից։ Եթե Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերությունները չեն սպասարկում Հայաստանի շահը, ապա մենք պետք է ունենանք այլընտրանք։ Ինձ համար կոնկրետ որոշում է, որ մենք պետք է ապահովենք Հայաստանի զարգացումը։ Մենք չենք կարող թույլ տալ, որ մեր քաղաքականությունը դառնա միայն «պարի» միջոց՝ ցույց տալու համար, որ

Փաշինյանի և Զելենսկու ղեկավարման ոճերի և քաղաքական մարտահրավերների միջև ակնհայտ զուգահեռներ

Որպես քաղաքագետ, պետք է նշեմ, որ վերջին շաբաթներին հասարակական ուշադրությունը կենտրոնացել է Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկու և Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարման ոճերի և քաղաքական մարտահրավերների միջև ակնհայտ զուգահեռների վրա։ Այս թեմայի մասին մանրամասն վերլուծություն եմ ներկայացրել «Վերնագիր» հեղինակային հաղորդման ընթացքում։ Ամեն ինչ սկսվեց Ուկրաինայի նախագահի նախկին մամուլի քարտուղար Յուլիա Մենդելի հարցազրույցից ամերիկացի լրագրող Թաքեր

Ամերիկյան լրագրողներ. Փաշինյանը «տնտեսական ահաբեկչություն» է իրականացնում Հայաստանում անհավատարիմ բիզնեսի դեմ

Ամերիկյան լրագրողները մանրամասն հետաքննություն են անցկացրել և եկել են եզրակացության, որ Հայաստանում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարությամբ ստեղծվել է «տնտեսական ահաբեկչության» ամբողջական համակարգ։ Պետական մարմինները՝ Ազգային անվտանգության ծառայությունը, հարկային մարմինները, դատախազությունը և խորհրդարանը, օգտագործվում են որպես գործիք՝ անհավատարիմ խոշոր բիզնես-ակտիվների թշնամական գրավման և ոչնչացման համար։ Այն բիզնեսների սեփականատերերը, որոնք կամ ընդդիմություն են աջակցում, կամ հրաժարվում են