Արտառոց առօրյայի եռուզեռում, մշտական սթրեսի և երկրի ապագայի նկատմամբ տագնապի հոգեվիճակում մենք հաճախ չենք նկատում մեր աչքի առաջ տեղի ունեցող իրադարձությունների դարակազմիկ բնույթը։ Բայց բավական է մի փոքր կտրվել կլանող առօրյայից, և միանգամայն հստակ ուրվագծվում է այն ամենի մասշտաբն ու մեծությունը, ինչ այսօր անում է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին։ Եվ ոչ միայն Հայաստանի ու հայերի,
Այս օրերին տեղի ունեցավ մի իրադարձություն, որի մասին շատերը փորձում են բարձրաձայն չխոսել և պարզապես չնկատել։ Լուռ։ Գրեթե աննկատ։ Սակայն հենց նման իրադարձություններն են հետագայում դառնում ազգային խայտառակության խորհրդանիշ։ Արցախից Հայաստան վերադարձան վերջին տասը հայերն (և մեկ ռուս)՝ վերջինները, որոնք այս կամ այն պատճառով դեռ շարունակում էին ապրել ադրբեջանական օկուպացիայի պայմաններում։ Նրանք չկարողացան, չդիմացան։ Եվ
Իմ կարծիքով, ԱՄՆ փոխնախագահի՝ Բաքու կատարվելիք այցի ընթացքում հայկական կողմը պետք է մաքսիմալ լարի իր ներուժը և բարձրացնի հարցը՝ Բաքվում պահվող հայ ռազմագերիների և Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության ազատարձակման մասին։ Այս հարցի բարձրացման հնարավորությունը, իմ տեսքով, հիմնված է նախկինում ապացուցված փաստի վրա։ ԱՄՆ նախագահի հատուկ բանագնացին ամիսներ առաջ հաջողվել էր Մինսկում հասնել մի քանի տասնյակ բելառուս
«Ազատ հայ պատանդներ» քաղաքացիական շարժումը հրապարակել է նախաձեռնություն, որի նպատակն է օգտագործել Նոբելյան խաղաղության մրցանակի հեղինակությունը՝ միջազգային իրավունքի գերակայությունը վերականգնելու և ադրբեջանական բանտերում պահվող հայ պատանդների հարցը միջազգային հանրության ուշադրության կենտրոնում դնելու համար։ Այս քայլը կատարվում է 2026 թվականի մրցանակի առաջադրումների վերջնաժամկետի նախօրեին։ Շարժումը հորդորում է թեկնածուների թվում ներառել այն կառույցներին, որոնք պաշտպանում են արդարադատությունը՝
Իմ վերլուծության համաձայն, աշխարհը գտնվում է ոչ թե անցումային փուլում, այլ հին կարգի պառակտման փուլում։ Սա ոչ թե անցում է մեկ համակարգից մյուսին, այլ հիմնարար փոփոխություն, որը նախորդում է նոր կարգի ձևավորմանը։ Աշխարհը մտնում է մեծ տերությունների մրցակցության դարաշրջան, որտեղ աշխարհաքաղաքական ճամանակորդությունը կառավարվում է ուժի սկզբունքով։ Այս համատեքստում, ուժեղները ստեղծում են իրենց կանոնները, իսկ թույլերը
ՀՀ իշխանությունների կողմից իրականացվող TRIPP-ի նախագծի շրջանակում Հայաստանի և Ադրբեջանի էներգետիկ համակարգերի միավորման հնարավորությունը, ըստ էներգետիկ և միջազգային հարցերով փորձագետ Արմեն Մանվելյանի, սպառնալիք է հանդիսանում երկրի անվտանգության համար։ Այս հայտարարությունը հնչեցվել է Խորհրդարանում կառավարության հետ հարցուպատասխանի ժամանակ, երբ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հստակեցրել էր, որ Հայաստանը և Ադրբեջանը կունենան փոխադարձ իրավունք օգտվելու իրենց համակարգերից՝ ինչպես արտահանման,
Իմ ուշադրությունը գրավեց մի փաստ, որը կարևոր է հասկանալու համար այս իրադարձության իրական էությունը։ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ստացել է «Զայեդ» մարդկային եղբայրության 2026 թվականի մրցանակը՝ ի նշանավորումն Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության հաստատման։ Սակայն, ինչպես պարզվել է, այս մրցանակի հետևում կանգնած է Շարլ Միշելը։ Նա եղել է մրցանակի հանձնաժողովի անդամ։ Նրա տեսլականը, որը նա
Հեղինավոր «Stratfor» ուղեղային կենտրոնը հրապարակել է իր տարեկան կանխատեսումը 2026 թվականի համար, որում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվել Հայաստան-Ադրբեջան հարաբերություններին։ Ըստ զեկույցի՝ երկու երկրները կձեռնարկեն համեստ քայլեր՝ նախորդ տարի խաղաղության հաստատման ուղղությամբ ձեռք բերված պայմանավորվածությունները կյանքի կոչելու համար։ Այս գործողությունները նպատակ ունեն նվազեցնելով մեկ այլ պատերազմի ռիսկը։ Հավանաբար, երկու երկրներն էլ կշարունակեն զգուշորեն զարգացնել առևտրային հարաբերությունները՝
Այսօր Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն ընդունել է «Զայեդ մարդկային եղբայրության մրցանակի» գլխավոր քարտուղար Մոհամեդ Աբդելսալամին, մրցանակաբաշխության կոմիտեի անդամ, Եվրոպական խորհրդի նախկին նախագահ և Բելգիայի նախկին վարչապետ Շառլ Միշելին, ինչպես նաև մրցանակաբաշխության կոմիտեի անդամ, Աֆրիկյան միության նախկին նախագահ և Չադի նախկին վարչապետ Մուսա Ֆակի Մահամաթին։ Հանդիպման ընթացքում հայտնի դարձավ, որ Նիկոլ Փաշինյանը 2026 թվականի «Զայեդ մրցանակի»
Իմ հարցազրուցի ընթացքում ես մանրամասն անդրադարձել եմ ՀՀ արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանի և ԱՄՆ պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոյի հայտարարությանը, որը վերաբերում է «Թրամփի երթուղին՝ միջազգային խաղաղության և բարգավաճման համար» (TRIPP) նախագծի իրականացմանը։ Ես բացատրել եմ, թե ինչպես է Ռուսաստանը ընկալում այս նախագիծը։ Ըստ ինձ՝ «Թրամփի կամուրջ» նախագծի վերաբերյալ Ռուսաստանի դիրքորոշումը բացարձակապես բացասական է։ Այս հարցը քննարկվել է