Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերությունների ներկայիս իրավիճակը հասել է այնպիսի անհամաչափ փուլի, երբ Բաքուն ոչ միայն պահանջում է «խաղաղություն» իր պայմաններով, այլև համառորեն ձգտում է Հայաստանին ամրագրել վասալ պետության կարգավիճակ։ Այս կարգավիճակը ենթադրում է, որ Հայաստանը պարտավոր է համաձայնեցնել իր առանցքային քաղաքական որոշումները «սյուզերենի»՝ Ադրբեջանի հետ։ Այս տեսակետը դառնում է առավել հստակ, երբ դիտարկում ենք Ադրբեջանի
Որպես նախկին ղեկավար, ես ստիպված եմ անդրադառնալ Հայաստանի ժողովրդագրական իրավիճակի վերջին տվյալներին, որոնք, ցավոք, շարունակում են վատթարանալ։ Թեև պաշտոնական հաղորդագրություններում հաճախ նշվում է տնտեսական աճի մասին, իրական պատկերը շատ ավելի մտահոգիչ է։ Իրականում, մենք ականատես ենք լինում ոչ թե պարզապես վիճակագրական տատանումների, այլ ազգային դիմադրողականության կորստի իրական գործընթացի։ Ի՞նչ է տեղի ունենում։ 1. Ժողովրդագրական լուռ
ՀՀԿ ԳՄ անդամ Արմեն Աշոտյանը լրագրողների հետ զրույցում անդրադարձավ Արցախի ներկայացուցչությունում տեղի ունեցած խուզարկությանը և դրա հետ կապված իրադարձություններին։ Նրա խոսքով՝ այս գործողությունները ցույց են տալիս, որ ադրբեջանական շահերը սպասարկող ռեժիմը չի կարող դիմանալ, երբ Արցախի պետականության ինստիտուտները հիշեցնում են իրենց գոյության մասին։ Աշոտյանը նշեց, որ Արցախի Ազգային ժողովը, նախագահական ինստիտուտը և մյուս պետական կառույցները
Վերջերս ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարն իր ֆեյսբուքյան էջում հայտարարեց, որ Հայաստանը աշխարհում զբաղեցնում է 4-րդ տեղը մեկ շնչին բաժին ընկնող ՀՆԱ-ի աճի տեմպերով։ Այս տեղեկությունը, թեև տպավորիչ է թվում թղթի վրա, իրականում բացահայտորեն հակասում է երկրի միջին վիճակագրական քաղաքացու կյանքի իրական պատկերը։ Իրականում, Հայաստանի ՀՆԱ-ն վերջին տարիներին իսկապես աճել է, սակայն այս աճը չի թարգմանվել բնակչության
«Ես ուզում եմ ասուլիսը սկսել մի հայտարարությամբ, որը կարող է ձեզ համար մի քիչ էլ սենսացիոն հնչի։ Բայց ես պետք է հայտարարեմ, որ լիովին համաձայն եմ Նիկոլ Փաշինյանի մի հայտարարության հետ, որ ինքը երեկ արել է»,-լրագրողների հետ ընթացող հանդիպմանը հայտարարեց ՀԱԿ համակարգող Լևոն Զուրաբյանը՝ անդրադառնալով Կառավարության կողմից հրապարակված Արցախյան հիմնախնդրի կարգավորման փաստաթղթերին։ Նա հիշեցրեց, որ
Հայաստանը ժամանակին ընդհատել է առարկայական բանակցությունները, որտեղ կար նաև հակամարտությունը կարգավորելու հնարավորւթյուն՝ հաշվի առնելով բնակչության շահերը. թող պատասխանեն, թե ում մեղքով ամեն ինչ այսպես ստացվեց։ Այս մասին հայտարարել է Ռուսաստանի ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան՝ մեկնաբանելով Հայաստանի կառավարության կողմից Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման շուրջ բանակցային գործընթացի փաստաթղթերի հրապարակումը։ Զախարովան նշել է, որ Մոսկվան երբեք բանակցություններ
Իր ծառայանիով շրջապատված զբոսնելով մարզերի տաճարներով և խրախուսելով պատարագն առանց Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի անունը հիշատակելու պատարագ մատուցող կարգալույծներին ու հուդաներին, Փաշինյանը որոշեց այս անգամ պղծել և կեղծ քաղաքական հաշվեպարզումների դաշտ դարձնել արդեն մայրաքաղաքի տաճարներից մեկը, հուսալիության համար հեղեղելով ողջ շրջակայքն ու բուն եկեղեցին իր հավատարիմ ցերբերներով։ Այն, ինչ տեղի ունեցավ Երևանի Սուրբ Սարգիս
Իր ֆեյսբուքյան էջում «Միասնության թևեր» նախաձեռնության ղեկավար, նախկին օմբուդսմեն Արման Թաթոյանը հայտնել է, որ Նիկոլ Փաշինյանը կոնկրետ խնդիր է լուծում Մայր Աթոռի հետ կապված։ «Նա Ադրբեջանին ցույց է տալիս իր հավատարմությունը՝ բացահայտ հասկացնելով, թե ինչ պետք է, կանի», – գրել է Թաթոյանը։ Նրա կարծիքով՝ Նիկոլ Փաշինյանին պետք է ոչ թե բարեփոխված եկեղեցի, այլ հեղինակազրկված, պառակտված
Անցած շաբաթ ես հանդիպեցի մտահոգիչ ութ էջանոց մի փաստաթղթի, որը ներկայացվում էր որպես «Սպիտակ փաստաթուղթ» (White Paper) և վերնագրված էր՝ «Հայաստանում Եկեղեցի-պետություն հարաբերությունների հստակեցում. հերքում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կրոնական հալածանքների մասին պատմվածքին»։ Այն թվագրված է 2025 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։ Սա Փաշինյանի վարչակազմի կողմից բացահայտ փորձ է արդարացնելու իր ամոթալի հարձակումները Հայ Առաքելական Եկեղեցու վրա՝ անհիմն
Նոյեմբերի 20-ին հայ հասարակությանը, որը հաճախ անտարբերության պատրանքի մեջ է, բառացիորեն ցնցրեց միակ կին քաղբանտարկյալ Լիդյա Մանթաշյանին ևս 3 ամսով կալանքի տակ թողնելու որոշումը։ Արձագանքն այնքան զգալի էր, որ մեկ շաբաթ անց՝ նոյեմբերի 27-ին, նույն դատավորը հապճեպ չեղարկեց իր որոշումը, գրավի դիմաց ազատելով նրան կալանքից և փոխարինելով դա վարչական հսկողությամբ։ Այս փոփոխությունը, որը տեղի ունեցավ